Een horrorverhaal op maat

Een jaar later dan gepland (inderdaad: corona), is mijn eerste horrorverhaal in première gegaan. Een verhaal op maat, ingesproken en bewerkt als podcast en gebruikt als rode draad tijdens een vriendenweekend in een landhuis in de Ardennen. De opdrachtgever was erg enthousiast en als ik lees hoe ze het verhaal gedurende het weekend hebben aangekleed, kan ik me voorstellen dat het inderdaad een creepy beleving is geworden!
In dit stukje ga ik in op de vraag die me was gesteld. In volgende stukjes beschrijf ik hoe ik te werk ben gegaan, geef ik wat voorbeelden van het resultaat en geef ik het woord aan de opdrachtgever.

Het begon allemaal met de vraag of ik een verhaal kon maken voor een vriendenweekend. Het moest een verhaal worden waarin de deelnemers aan het weekend zelf ook voor zouden komen. Het moest spannend zijn en passen bij de locatie van het weekend. Misschien zou ik het op locatie kunnen komen vertellen, maar zou ik er ook een podcast van kunnen maken? Als bijlage kreeg ik wat Youtube-filmpjes toegestuurd die een indicatie gaven van de sfeer die ze verwachten. Uit die filmpjes was duidelijk het er in mijn verhaal best bloederig aan toe mocht gaan. En, trouwens, elke deelnemer had al een uitnodiging gehad die werd vergezeld van zijn of haar eigen overlijdensbericht… Of ik daar ook rekening mee wilde houden.
Zo’n lijst eisen zet bij mij meteen een creatief proces in gang. In een andere context schreef ik al eens over enabling constraints: juist binnen zo’n begrenzing kan van alles ontstaan.

Ik had er vertrouwen in, onder meer omdat ik al heel wat streekverhalen heb verteld waarin het behoorlijk kan spoken. Gloeiende Gerrit op de Veluwe, Witte Wieven in de Achterhoek en Sjoerd van Oerd op Ameland – geen hardcore horror misschien, maar met hier en daar toch behoorlijk gruwelijke scènes.
De eis om alle 20 deelnemers in het verhaal terug te laten komen, was ook spannend, maar ook in die hoek had ik al wat ervaring. Onze improvereniging Effe Belle eindigde elk seizoen met een feestavond waarin iedereen een rol speelde. Vooraf kreeg iedereen dezelfde beschrijving van de groep en de gelegenheid waarvoor ze bij elkaar kwamen. Om het nog leuker te maken, kreeg iedereen een geheim en een opdracht om die avond uit te voeren. Ik heb aan de wieg gestaan van deze traditie en zo meerdere rollenspelen gemaakt. Of en hoe me dit kon helpen voor het gewenste horrorverhaal, daarvan had ik overigens nog geen idee.

Ik was blij met de vraag en had zin om er mee aan de slag te gaan.

Dit bericht is geplaatst in passend, schrijven, verhaal en getagd. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.