“Ik kan op de computer rekenen!”

Ik liep door de bibliotheek en hoorde het een jongetje tegen zijn oma zeggen.
Boeiend zinnetje.
Het zal niet zijn dat hij blij was dat zijn computer ‘m nooit in de steek liet. Waarschijnlijk was hij trots dat hij kon rekenen – niet in een schriftje, maar op de computer. Het apparaat dat zijn naam ontleent aan de functie die hij uitvoert, aan datgene dat hij ons mensen uit handen neemt: het rekenen.

Dit bericht is geplaatst in anecdote, taal. Bookmark de permalink.